Czasy Nowożytne

• Plan Wrocławia z 1660 r. - Mirian
• Plan Warszawy z 1772 r.
  
• Tabula Regni Polonia Ducatus Lithuania
• Afryka z 1550 r.
  
• Mapa Abisynii z 1584 roku pochodząca z pracowni Abrahama Orteliusa
• Europa w XVII wieku, UltimaThule, 1931
• Ameryka z 1774 r.
  
• Mapa Śląska Marcina Helwiga z 1561 r.
  

Pierwsza drukowana mapa Śląska. Wydana w 1573 r. w Antwerpii. Opracowana została w oparciu o własne pomiary autora, autopsję i informacje od miejscowej ludności. Rysunek w drewnie wykonał H. Kron, a z płyt odbił go Jan Creutzig. Mapa oryg. mierzyła 81,6 x 66,9 cm. Na obrzeżu umieszczono 28 herbów księstw śląskich i ich stolic. Właściwą mapę wyznaczała ramka na której co dwie minuty wyznaczono równoleżniki i południki. Mapa w oryginale zorientowana była południowo. Skala w milach śląskich - ok. 1:530 000. Na treść mapy składała się: hydrografia ( 50 rzek i strumieni ), orografia ( góry zaznaczono za pomocą kopczyków ) zalesienie i osadnictwo ( 242 miasta i miasteczka, 16 klasztorów, 23 zamki, 25 wsi ). Rysunek mapy nieco przeładowany przez symbole i miniatury miast. Mapa Helwiga doczekała się 10 wydań i jest nazywana "matką wszystkich innych map Śląska".

• Atlas Jana Baptysty Homanna - Pierwszy atlas Śląska

Prace nad pierwszym urzędowym kartograficznym zdjęciem Śląska rozpoczął, na zlecenie cesarza austriackiego Karola VI, Jan Wolfgang Wieland w 1723 r., porucznik inżynierii. Jego prace wykazywały jednak wiele błędów i braków, stąd w 1736 r. powierzono dokonanie rewizji powstałych map Mateuszowi von Schubarthowi. Prace te były kontynuowane do lat 40-tych XVIII w., w międzyczasie Śląsk został zdobyty przez Prusy. Mapy Śląska sporządzone na podstawie pomiarów Wielanda i Schubartha zostały wydane w formie atlasu w 1752 r. przez Spadkobierców Homanna (kartograficzną firmę wydawniczą z Norymbergi ). Na atlas złożyły się 4 mapy ogólne i 16 map poszczególnych księstw w różnych skalach ( przeglądowe 1:585 000, 1:868 000, a mapy księstw od 1:218 000 do 1:92 800 ). Pod względem bogactwa treści atlas przewyższał wszystkie dotychczasowe mapy dzielnicy. Orografię przedstawiono metodą kreskową, lasy za pomocą drzewek ( ale bez wyraźnych granic ). Uwzględniono tereny podmokłe i bagna. Zaznaczono granice poszczególnych księstw i ziem. Mapy posiadały również bardzo bogatą treść gospodarczą – młyny, wiatraki, traki, smolarnie, cegielnie, zajazdy, huty, kopalnie itd. Zaznaczono również wszystkie ważniejsze drogi. Bogate osadnictwo zróżnicowano za pomocą podziału na miasta i wsie i wyszczególnieniu różnych ich rodzajów ( miasta z murami miejskimi, królewskie, miasteczka, wsie kościelne, rozproszone, zamki, dwory, pałace itd. ).

• Mapa Theodora Danckerta, ok. 1740 r. - "Accuratissima Ducatus Silesiae eique Regnum Bohemiae, Marchionatus Moraviae et Lusatiae"

Skala oryg. w milach niemieckich - ok. 1 : 750 000. Na ramkach zaznaczono współrzędne geograficzne na wschód od Ferro. Rozmiary 57 x 49 cm. Druk, wbw, papier. Treścią mapy jest podział administracyjny ( kraje Śląsk, Czechy, Morawy i Łużyce ), osadnictwo.

• "Situations Plan von einem Theile Oberschlesiens an der Oestereich - und Neuschlesischen Grenze, namentlich der Gegend um Tarnowitz, Beuthen, Gleiwitz, Nicolau, Plesse, Sohrau, Loslau, Rybnik, Rattibor - und Hultschin mit denen darin belegenen Bley, Eisenstein, Gallmey und Steinkohlen Gruben".
  

  Opracował - Johannes Harnisch, 1794 / 1795 r. Kopia - Fischer, 1801 r. Skala - ok. 1 : 120000. Podziałka transwersalna w milach niemieckich, siatka kwadratów. Orientacja mapy: południowo - wschodnia. Mapa gospodarcza. Na dokładnym, rękopiśmiennym podkładzie topograficznym ( rzeki, strumienie, stawy, zasięg zalesienia, pola uprawne, łąki, pastwiska, sieć dróg, osadnictwo ) zaznaczono położenie kopalń, hut i innych obiektów gospodarczych. Mapa wyróżnia się pięknym, czystym rysunkiem, świetnie dobranymi kolorami zjawisk topograficznych oraz czytelnym liternictwem.